Abi duyduk duymadık demeyin, ligin 9. haftasında gene bildik senaryo: Galatasaray deplasmanda Başakşehir'i 2-1 geçmiş. Kim atmış golleri? Kim olacak, Leroy Sane! E hani Sane nerdeydi diyenler utansın, adam bir açıldı pir açıldı, iki tane salladı rakip kaleye. Sarı-kırmızılılar da liderlik koltuğunda öyle bir kurulmuşlar ki, sanırsın koltuğun tapusu onlarda, kimseye vermiyorlar. Maşallah yani.
Maç sonrası mikrofon uzatılmış kahraman Sane'ye, ne dese beğenirsin? 'İlkay harika oyuncu, o beni hep daha iyi olmaya itiyor!' Yahu Sane, golleri sen attın, sahada parlayan sendin, ne ara İlkay senin motivasyon koçun oldu? Sanki İlkay topu verip 'Hadi aslanım, koş bakalım, vur şu topa!' diye arkandan bağırıyormuş gibi bir hava... Ne diyelim, dostlukları daim olsun, İlkay gaza getirdikçe Sane golleri atıyorsa bize fark etmez! Takım arkadaşlığı dediğin böyle olur, biri atar, biri gaza getirir, oh ne ala memleket.
Sadece Sane değil, Gabriel Sara da çıkmış, 'İlkay, Sane gibi oyuncular büyük oyuncular zaten isimleri yeterli' falan diye bol keseden atmış. E haklısın Sara kardeş, öyle isimler varken senin ne haddine gol atmak, en iyisi övgü yağdır. Kaan Ayhan desen, 'Hak ederek kazandık' diyor ama son paslara takılmış, 'daha rahat olabilirdi' diye ince bir sitem de bırakmış. Şimdi de Bodo/Glimt maçı kafalarını kurcalıyor. 'Tottenham'ı bile zorlamışlar, bizi de zorlar' diye şimdiden bir tedirginlik başlamış. Yahu arkadaş, adamlar Bodo, Tottenham değil! Biraz kendinize güvenin, ama çok da coşmayın, sonra bir Bodo faciası yaşamayalım, değil mi? Ayıp olmasın yani.