SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Trendyol Süper Lig'de Fenerbahçe ile Göztepe kozlarını paylaşıyor. Futbolseverler şimdiden aynı üç soruya kilitlendi: Bu maç ne zaman, saat kaçta ve hangi kanalda oynanacak, muhtemel 11'lerde kimler var?
Türk futbolunun yazılı olmayan anayasasının birinci maddesi budur: Fikstür daha tam sindirilmeden biri mutlaka sorar, bu akşam mı? Sanki iki takım halı saha ayarlar gibi son dakika haberleşip maça çıkacak, federasyon da aradaki boşlukta bize sürpriz yapacak. Oysa sorunun cevabı bellidir ama sormak bizde maç öncesi ısınmanın bir parçasıdır, İstiklal Marşı gibi adettendir.
Fenerbahçe tarafında beklenti her zamanki gibi yüksektir. Sarı lacivertli tribün için her maç bir şampiyonluk finali, her rakip bir sınav, her yayın akışı bir milli meseledir. Kahvede, metrobüste, aile WhatsApp grubunda aynı muhabbet döner: Kadroyu gördün mü, hoca kimi oynatır, kanat hızlı mı, orta saha diri mi? Daha top santraya konmadan üç ayrı teknik direktör, beş ayrı diziliş ve on iki ayrı kesin bilgi dolaşıma girer.
Göztepe cephesi ise bu işin keyif kısmını çok iyi bilir. İzmirli olmak zaten hayata biraz keyifle, biraz da inatla bakmaktır. Deplasman mı, favori rakip mi, kalabalık tribün mü? Vız gelir. Göztepeli için mesele skor tabelasından ibaret değildir, mesele o dik duruştur: Gelsinler bakalım, biz de buradayız hissi. Bu özgüven börekçide gevrek sırası beklerken bile hissedilir, öyle bir ağırlıktır.
Bir de muhtemel 11 avcıları vardır. Muhtemel kelimesi Türkçenin en iyimser kelimesidir, olmayabilir ama umuyoruz demenin resmi yoludur. Taraftar sabah uyanır, telefon ekranında muhtemel 11 kovalar, sanki kadroyu erken öğrenince federasyondan erken terhis alacak. Oysa teknik adamlar son dakikada öyle bir sürpriz yapar ki, dün gece ezberlediğin diziliş maç günü dürüm gibi dürülüp kenara konur.
Maç saati yaklaşınca evler küçük stadyumlara döner. Çekirdek çıtlatma hızı pozisyonun tehlikesıyla doğru orantılı artar, kumanda koltuğun en stratejik yerine konur, televizyonun sesi komşuya ayar verilecek desibele getirilir. Hangi kanal sorusu ise ailenin dijital sınavıdır: Kumandayı kapan kahraman olur, frekansı bulamayan evlatlıktan reddedilme korkusu yaşar. Yayıncı kuruluşun logosunu ekranda görmek, bayramda kapının çalınması kadar sevindirir.
Tribün kültürüyle gündelik hayat bu maçta yine birebir örtüşür. Fenerbahçe-Göztepe sorusunu araştırmak, misafirliğe giderken evde misin diye aramaya benzer; cevabı az çok bilirsin ama yine de sorarsın. Trafik gibi düşün: Herkes aynı saatte aynı yola çıkacağını bilir ama yine de şaşırır. Gol olunca apartmanda yankılanan ses, düğünde halay başının nara atmasıyla aynı frekanstır, ikisi de tutku işidir.
Sonunda düdük çalacak, biri sevinecek biri üzülecek ama asıl kazanan yine muhabbet olacak. Çünkü bizde maç doksan dakika değil, haftanın her günü süren bir tartışma programıdır. Fenerbahçe-Göztepe bitse bile sorular bitmez: Hakem nasıldı, o pozisyon penaltı mıydı, hoca neden onu aldı? Türk futbolu işte bu yüzden hiç yaşlanmaz, her hafta aynı sorularla yeniden gençleşir.