SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Süper Lig'in 10. haftasında Kocaelispor ile Çaykur Rizespor kritik bir mücadelede kozlarını paylaşacak. Herkesin aklındaki soru da aynı: Bu maç ne zaman, saat kaçta başlayacak ve hangi kanalda yayınlanacak?
Modern Türk taraftarı artık fikstürü ezbere bilmez ama bu soruyu sorma refleksine sonuna kadar sahiptir. WhatsApp grubuna maçın adı düşer düşmez biri mutlaka ortaya çıkar ve yazar: Saat kaçta, hangi kanalda? Sanki maç saati devlet sırrı, yayıncı kanal ise kayıp hazine haritasında saklı gibidir ve o bilgi olmadan kimse rahat nefes alamaz.
Bu sorunun güzelliği de tam olarak buradadır zaten. Kimse ilk önce kadroyu, hava durumunu ya da hakemi sormaz. Önce yayın bilgisi netleşsin, gerisi bir şekilde hallolur. Tıpkı misafirliğe gitmeden önce sorulan o kadim sorular gibi: Çay var mı, terlik veriyor musunuz, maç sırasında mutfağa gidip gelmek serbest mi?
Kocaelispor tarafında heyecan biraz daha mahalle baskısıyla yaşanır. Körfez taraftarı için maç günü demek, sabahtan telefon şarjını fullemek, kumanda pillerini kontrol etmek ve ev halkıyla diplomatik ilişki kurmak demektir. Anne o saatte dizi izleyecek mi, baba haberlere takılacak mı, kardeş gol pozisyonunda odadan geçip uğursuzluk getirecek mi? Bunlar taktik tahtasına yazılmaz ama hepsi bu kritik mücadelenin görünmez ilk on birindedir.
Çaykur Rizespor cephesinde ise durum daha poetik ve daha demli yaşanır. Rize için yağmur sıradan bir hava olayı değil, bir yaşam biçimidir; maç saati yaklaşınca çay bir tık daha koyu konulur, bardaklar bir tık daha büyük seçilir. Ekran başında elinde ince belli bardakla oturan taraftar, doksan dakika boyunca hem maça hem çayın demine aynı ciddiyetle bakar. Biri taşar, diğeri kaçar, ikisi de aynı şekilde can yakar.
İşin komiği, Süper Lig'de her haftanın mutlaka bir kritik mücadelesi vardır. Ligin başı kritiktir, ortası daha kritiktir, sonu zaten final havasında kritiktir. Kocaelispor ile Çaykur Rizespor buluşması da bu kutsal kritikler zincirinin 10. halkasıdır. Kritik yazılmasa taraftar rahat izleyemeyecek sanki, illa ekrana bir gerilim dozu eklemek lazım, yoksa çayın tadı eksik kalır.
Hangi kanalda sorusu ise başlı başına bir tribün kültürü testidir. Eskiden mahalle kahvehanesinde tek televizyon vardı, kanal belliydi, herkes aynı ekrana bakardı. Şimdi evde üç telefon, iki tablet, bir akıllı televizyon var ama yayın bilgisi hâlâ muammadır. Taraftar dedektif gibi iz sürer, platform kovalar, üyelik şifresi dilenir, komşuya ayıp olmadan maç izleme planı yapar. Bazen maçı bulmak, deplasmanda gol atmaktan daha zor bir operasyon gibi hissettirir.
Sonunda olan olur ve bu milli seferberlik mutlu sonla biter. Biri saati öğrenir, biri kanalı bulur, biri çayı koyar, biri çekirdeği açar ve herkes koltuğundaki yerini alır. Hakem düdüğü çalar çalmaz saat kaçta sorusu unutulur, yerini çok daha felsefi ve çok daha yüksek sesli yeni bir soru alır: Hocam bu nasıl kadro, bu değişiklik ne? Kocaelispor ile Çaykur Rizespor maçı da işte tam bu yüzden güzeldir; doksan dakikalık bir topun etrafına koca bir gündelik hayatı sığdırıverir.