SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Trendyol Süper Lig'in 10. haftasında Galatasaray, TÜMOSAN Konyaspor deplasmanına konuk oldu. Maçın 54. dakikasında hakem beyaz noktayı gösterdi ve Galatasaray penaltı kazandı.
Penaltı anı futbolun en dürüst dakikasıdır çünkü herkesin niyeti ortadadır ve kimse lafı evirip çevirmez. Bir taraf sevinir, diğer taraf itiraz eder, top ise bütün ilgiden bunalmış bir kedi gibi öylece durur. Günlük hayatta bu kadar netlik bulmak zordur, komşudan şeker isterken bile üç cümle açıklama yaparsın, burada ise tek işaret her şeyi anlatır.
Beyaz nokta tabiri başlı başına bir halk bilimi konusudur. Sanki sahaya gizli bir define haritası serilmiş gibi herkes aynı küçük alana kilitlenir. Apartman boşluğuna düşen anahtarı hep birlikte ararken oluşan o kolektif dikkat neyse, tribünde de aynısı olur. Yüzlerce kişi aynı anda aynı noktaya bakar, bakışlardan sahanın o köşesinde küçük bir güneş oluşur.
Dakikanın 54 olması da ayrı bir meseledir. Maçın ne başıdır ne sonu, çayların ikinci bardağa döndüğü ve koltuktaki oturuş şeklinin üçüncü kez değiştiği o ara saattir. Konsantrasyonun pide kuyruğundaki sabır seviyesine indiği anda düdük çalar. Herkes bir anda fal bakılıyormuş gibi ekrana yaklaşır, miskinlik bir saniyede buharlaşır.
Evde maç izleyen tayfa için bu an, mutfaktan salona koşma sporunun dünya şampiyonasıdır. Biri mısır patlatmaya gitmiştir, biri telefonu şarja takmıştır, biri de tam o sırada balkon kapısının neden açık kaldığını sorgulamaktadır. Koridordan gelen bir bağırışla herkes birbirine çarparak ekranın karşısına dizilir ve sanki baştan beri çok dikkatli izliyormuş gibi ciddileşir.
Tribünde ise sevinçle tedirginlik aynı poşete konmuş iki ayrı market ürünü gibidir. Penaltı kazanıldığını gören taraf bir anda ayağa kalkar ama kutlamayı yarım bırakır, çünkü daha ortada folyo açılmamış bir hediye vardır. Herkes bir anda teknik direktör olur, herkes kalenin hangi köşesinin daha tenha olduğunu bilir, herkes topun başına geçecekmiş gibi nefesini tutar ve yanındakine dirseğiyle gayriihtiyari destek verir.
İşin en eğlenceli kısmı pozisyonun tekrar tekrar izlenmesidir. Televizyon başında her geri sarma yeni bir detay doğurur, sanki düğün videosunda takı anı aranıyormuş gibi bir dikkat oluşur. Kimi el hareketine takılır, kimi koşu yoluna takılır, kimi de gördüğüne değil görmek istediğine takılır. Aynı görüntüye bakıp tamamen farklı sonuçlar çıkarmak, futbol izleyicisinin doğaüstü yeteneklerinden biridir ve bilimsel olarak açıklanamaz.
Günün sonunda Konya'daki o beyaz nokta, futbolun neden hâlâ bu kadar sevildiğini hatırlatır. Bir nokta, bir düdük ve iki farklı hayal aynı anda sahaya sığar. Biri için fırsat, diğeri için itiraz olan bu kısa an, haftaya başka bir statta başka bir dakikada yeniden yaşanacak. Biz de yine çayımızı tazeleyip aynı heyecanla o noktaya bakacağız, çünkü futbol biraz da bu bitmeyen beyaz nokta merakından ibarettir.