SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Real Madrid'de bu sezon forma şansı bulmakta zorlanan Eduardo Camavinga'nın geleceği yine gündemde. Konuşulanlara göre teknik direktör Jose Mourinho, Fransız oyuncunun ocak ayında takımdan ayrılmasına izin verme eğiliminde. Haber şimdilik klasik bir devamı için tıklayınız mesafesinde duruyor.
Real Madrid'de yedek kalmak da ayrı bir meslek tanımıdır, bildiğin kadrolu bekleyiş. Dünyanın en pahalı koltuklarında oturup dünyanın en iyi maçını en yakından izliyorsun ama dokunamıyorsun. Müze kartıyla saraya taşınıp bahçede çimlere basmak yasakmış gibi bir şey. Isınan havlular bile senden daha çok süre alıyor gibidir. Camavinga gibi bir adam bile orada sıradan bir yolcuya dönüşüyor, düşünün gerisini.
Ocak ayı da Türk ve Avrupa futbolunun büyük taşınma ayıdır, herkes bir anda emlakçıya dönüşür. Kiralar artar gibi beklentiler artar, camlar buğulanır, menajer telefonları ısınır. Bir oyuncunun ocakta ayrılabilir denmesi, ev sahibinin kiracıya kapıyı kilitlemedim ama anahtarı da çevirmedim demesi gibidir. Ne tam vize var ne tam ret, arada bir bekleme salonu.
Taraftarın bu haberlere tepkisi de artık ezberlendi, herkes kendi senaryosunu yazıyor. Biri kadro mühendisliği yapıyor, biri diziliş çiziyor, biri sen onu bana ver ben şampiyon olurum moduna giriyor. Üç basın toplantısı görmemiş adam, kulübenin psikolojisini çözmüş edasıyla ahkam kesiyor. Hepimiz bir anda yedek kulübesinin ergonomisinden anlayan iç mimara dönüşüyoruz.
İşin en komik tarafı haberin yarım kalması, devamı için tıklayınız diye bitmesi. Türk futbol basınının en sevdiği illüzyon numarası budur, perdeyi aralar göstermez. Okur tıklamazsa transfer olmaz, tıklarsa da zaten yeni bir tıklayınız çıkar. Camavinga'nın geleceği değil, bizim merakımız forma giyiyor aslında. Merak bu, idman yemiyor. Her tıklamada orta sahanın bir metre koştuğuna yemin edebilirim.
Tribün mantığıyla bakınca da durum daha da absürtleşiyor, çünkü herkes oynamayanı daha çok sever. Oynamayan futbolcu, hiç kavga etmediğin uzaktan akraba gibidir, potansiyeli tertemiz durur. Sahaya çıksa belki pas hatası yapacak ama kulübede otururken herkesin gözünde pirlo gibi. Camavinga şu an tam o efsane kontenjanında, oynamadığı için her sistemde oynar hale geldi.
Bunu gündelik hayata çevirirsen daha da tanıdık, plazada terfi bekleyen çalışanın dramı gibi. Toplantıya alınıyorsun ama söz verilmiyor, projede adın geçiyor ama dosya başkasında. Her pazartesi bu hafta kesin oynarım diyorsun, cuma günü yine yeleği giyip ısınıyorsun. Tek fark, senin ısınmanı kırk bin kişi izlemiyor ve kimse ısınma kötüdür diye pankart açmıyor.
Sonuçta ortada net bir final düdüğü yok, sadece ocak ayına ayarlı bir geri sayım var. Camavinga kalırsa kulübe rahatlar, giderse dedikodu rahatlar, biz zaten her halükarda konuşacak bir şey buluruz. Mourinho konuşulur, Madrid konuşulur, ocak gelince takvim konuşulur. Asıl mesele kimin gidip kaldığı değil, bizim her yedekliği bir diziye çevirme yeteneğimiz. Bu ligde top yuvarlanıyor ama en hızlı dönen şey söylenti çarkı.